Do rządu powrócił w 2012, kiedy premier Lawrence Gonzi powierzył mu kierowanie resortem spraw zagranicznych. Zakończył pełnienie tej funkcji w 2013 wraz z porażką wyborczą Partii Narodowej. W tym samym roku ubiegał się o przywództwo w swoim ugrupowaniu, zajął trzecie miejsce (wyprzedzili go Simon Busuttil i Mario de Marco).
W 2014 bez powodzenia kandydował do Europarlamentu, a w 2017 utracił mandat poselski. W tym samym roku zasiadł w Parlamencie Europejskim VIII kadencji, gdy z funkcji europosła zrezygnowała Therese Comodini Cachia. Dołączył do frakcji chadeckiej. Członkiem PE pozostawał do końca kadencji w 2019. W 2024 został wyznaczony na osobę pełniącą obowiązki prezydenta na wypadek absencji głowy państwa na okres prezydentury Myriam Spiteri Debono.
Przypisy
Kategoria:Maltańscy ministrowie turystyki Kategoria:Maltańscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji Kategoria:Deputowani do Izby Reprezentantów (Malta) Kategoria:Politycy Partii Narodowej (Malta) Kategoria:Absolwenci uczelni w Wielkiej Brytanii Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Maltańskiego Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Zmarli w 2025