Boczne skrzydła pałacu są półtorakondygnacyjne (z wyjątkiem południowego, które ze względu na zróżnicowanie wysokości terenu jest dwukondygnacyjne od strony parku); ćwierćkoliste galerie od strony dziedzińca – jedenastoosiowe, boczne oficyny o rzutach prostokątnych – siedmioosiowe, z trójosiowymi pozornymi ryzalitami pośrodku, zwieńczonymi trójkątnymi frontonami.
Park Za pałacem rozciąga się ogród francuski, łączący francusko-holenderskie koncepcje, który jest znany z historycznych dębów. Zamyka go kopiec, z którego dawniej rozpościerał się widok w kierunku rzeki Warty. Ogród pod koniec XIX wieku został częściowo przekształcony w park krajobrazowy. W jego otoczeniu w 1910 roku znalazł się budynek, przeznaczony na galerię obrazów.
Galeria obrazów Galeria malarstwa, mieszcząca się w budynku z 1910 roku, zawiera zbiory gromadzone przez 40 lat przez Edwarda Aleksandra Raczyńskiego i zgodnie z jego wolą udostępnia dla zwiedzających około 250 z ponad 300 prac ocalałych z pierwotnego zbioru.