Na sejmach 1581 i 1585 zarzucano mu naruszanie postanowień konfederacji warszawskiej.
Ze względu na plany biskupa Łukasza, aby uczynić go koadiutorem diecezji poznańskiej, podjęto akcję mającą zapewnić powodzenie tych planów – na przykład nuncjuszowi papieskiemu przedstawiano Andrzeja Kościeleckiego jako energicznego tępiciela protestantyzmu (przy nawracaniu mieszczan i chłopów nie wahał się użyć siły), posiadającego zarazem zdolności administracyjne. Ostatecznie jednak, mimo podróży do Rzymu w 1584 oraz poparcia króla, papież na nominację się nie zgodził, widząc w niej przejaw nepotyzmu; niewykluczone, że jakąś rolę odegrały stawiany zarzuty natury obyczajowej. W tej sytuacji zrezygnował z funkcji opata w Bledzewie, a w 1591 został dziekanem poznańskim. W katedrze ukończył odnowę kaplicy św. Jana Chrzciciela. W testamencie ufundował altarię i pozostawił zapis na rzecz benedyktynek. Dobroczyńca klasztorów bernardyńskich w Bydgoszczy, Poznaniu, Kazimierzu i Kościanie. Zmarł prawdopodobnie 5 września 1599, a jego ciało pochowano w kościele bernardynów w Poznaniu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dziekani poznańskiej kapituły katedralnej Andrzej Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Opaci bledzewscy Kategoria:Pochowani w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1554 Kategoria:Zmarli w 1599