Polska geografia fizyczna nie wypracowała dotychczas jednolitej regionalizacji fizycznogeograficznej Azji i jest ona w dużej mierze na tradycji. Tym niemniej różnice między kolejnymi wersjami są niewielkie.
Pełną regionalizację fizycznogeograficzną Azji przedstawili w 1966 Z. Czeppe, J. Flis i R. Mochnacki w Geografii fizycznej świataZdzisław Czeppe, Jan Flis, Rodion Mochnacki: Geografia fizyczna świata. Podręcznik dla studentów geografii uniwersytetów i wyższych szkół pedagogicznych, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1966, wyd. I, s. 315 i 316:
1. Azja Północna Nizina Zachodniosyberyjska Wyżyna Środkowosyberyjska Syberia północno-wschodnia Daleki Wschód obszary górskie Syberii Południowej 2. Azja Centralna Nizina Turańska i Pogórze Kazachskie z otaczającymi górami Kotlina Dżungarska Kotlina Kaszgarska Tybet Wyżyna Mongolska 3. Azja Wschodnia Chiny monsunowe Mandżuria (Chiny północno-wschodnie) Półwysep Koreański Wyspy Japońskie 4. Azja Południowa Półwysep Indyjski i Cejlon Półwysep Indochiński Archipelag Malajski i Filipiny 5.