Władysław Kowalenko (ur. w Mińsku Litewskim, zm. 15 czerwca 1966 w Poznaniu) – historyk, archeolog, marynista.
Życiorys Życie prywatne Władysław Kowalenko urodził się 9 września 1884 w Mińsku Litewskim w rodzinie urzędnika bankowego Franciszka i Heleny z Brzozowskich. Od 1918 był żonaty z Józefą Maculewicz (1° voto Szrejber, 1884–1966Informacja na podstawie danych z miejsca pochówku [dostęp: 14 VI 2017 r.]). Pozostawił córki: Halinę (ur. 1922Wg informacji portalu lokalizującego groby – Halina żyła w latach 1919–1996 [dostęp: 14 VI 2017 r.]) i Krystynę (ur. 1929).
Edukacja i praca zawodowa W Wilnie spędził dzieciństwo. Wydalony przez władze carskie z wilczym biletem z gimnazjum w Wilnie maturę uzyskał jako ekstern w 1908, gimnazjum w Rosławlu, gub. smoleńskiej. Był oficerem armii rosyjskiej w latach 1904–1917 (brał m.in. udział w wojnie rosyjsko-japońskiej)M. Fąka, Dole i niedole profesorów Uniwersytetu Poznańskiego w okresie okupacji hitlerowskiej, "Poznańskie Studia Teologiczne", 20, 2006, s. 245.. W 1913 na uniwersytecie w Petersburgu rozpoczął studia na wydziale historyczno-filologicznym. W 1918 zorganizował polskie gimnazjum w Święcianach, a we wrześniu 1920 roku został z nim ewakuowany do Torunia. W 1921 roku osiadł w Poznaniu, gdzie na Uniwersytecie Poznańskim kontynuował studia historyczne.