Białe Karpaty mają łagodne stoki i płaskie wierzchowiny, pocięte głębokimi i szerokimi dolinami rzek i potoków, spływających do Wagu i Morawy. Najwyższe szczyty to Wielka Jaworzyna (970 m n.p.m.), Veľký Lopeník (912 m n.p.m.) i Javorník (783 m n.p.m.) w środkowej części pasma, Chmelova (925 m n.p.m.) na północnym krańcu oraz Žalostina (622 m n.p.m.) na południu. Białe Karpaty dzieli się na mniejsze jednostki fizycznogeograficzne (od południa): Wyżyna Żałostyńska (słow. Žalostinská vrchovina), Pogórze Jaworzyńskie (słow. Javorinská hornatina), Beštiny, Pogórze Lopenickie (słow. Lopenická hornatina), Wyżyna Suczańska (słow. Súčanská vrchovina), Kobylináč, Pogórze Kiczerskie (słow. Kýčerská hornatina), Skały Boszackie (słow. Bošácké bradlá), Skały Wrszackie (słow. Vršatské bradlá). Klimat Białych Karpat jest umiarkowany. Góry są porośnięte lasami liściastymi, głównie dębowo-grabowymi i bukowymi. Specyficzną cechą krajobrazu są rozległe łąki z samotnymi drzewami. Łąki białokarpackie są porośnięte między innymi przez endemiczne gatunki storczykowatych. Roślinność ciepłolubna przenika się tu z roślinnością górską. Bogate jest również życie zwierzęce, w tym gatunki zwierzyny łownej.