Klasztor franciszkanów reformatów w Rawiczu – nieistniejący barokowy klasztor franciszkanów reformatów w Rawiczu z kościołem klasztornym pw. św. Antoniego Padewskiego.
Historia i lokalizacja Pierwszy kościół katolicki w Rawiczu powstał w 1673 z fundacji Jana z Bnina Opalińskiego, trzeciego właściciela miasta. Kościół ten wraz z klasztorem stał poza obrębem miasta. Dla opieki nad ludnością katolicką dziedzic sprowadził z klasztoru w Miejskiej Górce franciszkanów reformatów. Księgi metrykalne z parafii w Łaszczynie świadczą o działalności reformatów, którzy wpływali na stały wzrost liczby przejść na katolicyzm wśród mieszkańców miasta. W klasztorze na stałe pracowało ośmiu kapłanów (trzech kaznodziejów polskich, trzech niemieckich oraz dwóch stałych spowiedników).
W czasie III wojny północnej w 1707 kościół splądrowali żołnierze carscy. Nowy klasztor i kościół ufundowali Sapiehowie w 1732. W tym samym okresie wzniesiono również ratusz miejski. Kościół konsekrowano w 1782. Dekoracje wnętrza wykonał rawicki snycerz Antoni Schultz.