Wieża Heinricha Hertza (niem. Heinrich-Hertz-Turm) – wieża telekomunikacyjna w Hamburgu (Niemcy).
Zaprojektowana przez architekta Fritza Trautweina, we współpracy z inżynierami , Rudolfem Bergermannem i Fritzem Leonhardtem, wieża została zbudowana w latach 1965–1968 dla dawnej Deutsche Bundespost (Niemiecka Federalna Agencja Pocztowa i Telekomunikacyjna, obecnie spółka zależna Deutsche Telekom - Deutsche Funkturm GmbH) w pobliżu parku Planten un Blomen.
Ze swoją całkowitą wysokością 279,2 m (916 stóp) jest najwyższą konstrukcją w Hamburgu, składającą się z 204 m (670 stóp) wzmocnionej stalą betonowej dolnej części, zwieńczonej 45 m (148 stóp) stalową kratownicą oraz trójsegmentowym cylindrem o wysokości około 30 m (98 stóp), który wspiera różne anteny. Wieża posiada osiem koncentrycznych platform ułożonych jedna nad drugą: zaczynając od 128 m (420 stóp) z dwupiętrową platformą obserwacyjną (dolne piętro) i obrotową restauracją (górne piętro), obsługiwaną przez dwie szybkobieżne windy. Powyżej, na wysokości 150 m (492 stopy), znajduje się platforma operacyjna mieszcząca personel i sprzęt, a dalej sześć różnej wielkości, mniejszych otwartych platform w równych odstępach, wyposażonych w kierunkowe anteny mikrofalowe o wysokim zysku ("paraboliczne lustra").