Od 15 czerwca do 15 września 1930 roku odbył trzymiesięczną praktykę w artylerii i piechocie, a następnie (od 15 października do 15 grudnia 1930 roku) ukończył Kurs próbny przy Wyższej Szkole Wojennej. 5 stycznia 1931 roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1930–1932. 17 grudnia 1931 roku został awansowany na rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów kawaleriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 18 grudnia 1931 roku, s. 401.. 1 listopada 1932 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 5 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Krakowie na stanowisko oficera sztabu. Następnie pełnił służbę w 7 pułku Ułanów Lubelskich w Mińsku Mazowieckim na stanowisku dowódcy szwadronu. W latach 1937–1939 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu na stanowisku zastępcy komendanta Szkoły Podchorążych Kawalerii i dyrektora nauk. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 16. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.