W 1860 wieś zamieszkiwało 506 osóbMiasteczka oszmiańskiego powiatu w końcu lat 1860.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżał w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie wołożyńskimPrzynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowości leżała w powiatach oszmiańskim (do 1920) i wołożyńskim (1920 - 1945)., w gminie Zabrzezie. W 1921 miejscowość liczyła 704 mieszkańców, zamieszkałych w 137 budynkach, w tym 618 Białorusinów, 77 Polaków i 9 Żydów. 655 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 40 rzymskokatolickiego i 9 mojżeszowego.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Zabytki 15 m kopiec (grodzisko) Zniszczony kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa z 1930 Cerkiew św. Jerzego z 1856, parafialna Tablica pamiątkowa Szymona Budnego (na terenie szkoły)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Bibliografia Literatury Polskiej – Nowy Korbut, t.2 Piśmiennictwo Staropolskie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1964, s. 61-65
Linki zewnętrzne
Historia wsi
Kategoria:Wsie w rejonie wołożyńskim