Komitat Baranya (serb.-chorw. Baranja, niem. Branau, łac Baraniyensis, Baraniensis, Baranyensis) – dawny komitat w południowej części Królestwa Węgier. Przeważająca część jego terytorium wchodzi w skład węgierskiego komitatu Baranya, podczas gdy jego południowo-wschodnia część znajduje się w Chorwacji, jako fragment żupanii osijecko-barańskiej.
Warunki geograficzne Większa część komitatu Baranya jest pagórkowata, a kulminacją są góry Mecsek oraz pogórze Baranyai-dombság. Komitat graniczył od wschodu z komitatem Bács-Bodrog, od południa z Verőce, od zachodu z Somogy, od północy z komitatem Tolna, natomiast do 1932 r. od północnego wschodu z Pest-Pilis-Solt-Kiskun. Najważniejszymi rzekami były Dunaj i Drawa.
Historia Komitat Baranya, podobnie do swojego sąsiada, komitatu Bács-Bodrog był najwcześniej utworzony komitatem królewskim. W XVI w. zajęty został przez Imperium osmańskie i utworzono tam nową jednostkę administracyjną – sandżak ze stolicą w Mohaczu. W XVII w. obszar komitatu został włączony do monarchii habsburskiej, po czym wrócił do Królestwa Węgier. W 1918 r. komitat zajęły oddziały serbskie i na pewien czas znalazł się we władaniu Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców. W wyniku traktatu trianońskiego większa jego część pozostała na Węgrzech, a mniejsza, południowo-wschodnia, trafiła do Jugosławii.