Nie występuje dymorfizm płciowy.
Zachowanie Pieśń stanowi szybki suchy tryl, niekiedy kończony pojedynczymi dźwiękami ti. Zawołanie stanowi ochrypłe suwi lub łit. Pożywienie stanowią stawonogi. Szuka ich na ziemi, w kępach traw, szczelinach skalnych oraz na roślinach poduszkowych. Zwykle żeruje samotnie.
Lęgi Okres lęgowy przypada na lato. Jaja odnotowywano we wrześniu, zaś młode w styczniu. Najprawdopodobniej monogamiczny. Gniazdo stanowi dużą, mierzącą około 55×30 cm konstrukcję z posplatanych kolczastych gałęzi, z bocznym tunelem długości około 25 cm, prowadzącym do komory gniazdowej o średnicy bliskiej 12 cm. Wyściółkę stanowi warstwa trawy, z wierzchu pokryta włosami, pajęczyną, suchymi kwiatami oraz piórami. Umieszczone jest około 1–2 m nad ziemią, pod wierzchem krzewu, np. z rodzaju Monthea, Schinus, Condalia, lub kolczastego kaktusa. Zniesienie liczy 2–4 jaja.