Zmarł w 1833 i został pochowany na terenie monasteru, nad jego grobem wzniesiono następnie cerkiew Trójcy Świętej.
Informacje o życiu Zozyma pochodzą z życiorysu spisanego przez jego bratanicę ihumenię Wierę (Wierchowską), jego duchową uczennicę i pierwszą przełożoną otwartej przez niego pustelni.
Kult Nieformalny kult mnicha Zozyma pojawił się natychmiast po jego śmierci. W latach 80. XIX w. ogłoszono odsłonięcie jego nierozłożonego ciała. Szczątki duchownego nadal znajdowały się w sarkofagu w cerkwi Trójcy Świętej w monasterze. Zostały z niego wyniesione przed 1930, gdyż w latach 30. XX wieku władze radzieckie zmieniły świątynię w klub. Poszukiwania relikwii po reaktywowaniu wspólnoty w 1999 nie dały rezultatów. Kultem otoczone było również źródełko na miejscu dawnej pustelni Zozyma.
Kanonizowany w 1999 jako święty czczony lokalnie (w eparchii moskiewskiej) w 1999, w 2004 razem z mnichem Bazyliszkiem został zaliczony do świętych mnichów czczonych w całym Rosyjskim Kościele Prawosławnym.