Ponadto stwierdzili, że mieszkańcy pozostałej części Krymu, w odróżnieniu od mieszkańców Sewastopola, głosowali nie tyle za przyłączeniem do Rosji, ile za „zakończeniem korupcji i bezprawnej dominacji złodziejskich donieckich popleczników”. Dokument ten powstał po wizycie jego autorów w Sewastopolu i Symferopolu w dniach 15–18 kwietnia 2014 roku.

Ze względu m.in. na to, że niezależne organizacje nie mogły monitorować przebiegu referendum, część ekspertów uważa, że oficjalne wyniki nie są wiarygodne. Uważają oni, że podana w oficjalnych wynikach frekwencja w wyborach, masowo zbojkotowanych przez mniejszość tatarską, była sfałszowana i nierealistycznie wysoka. Natomiast częste na Ukrainie i w Rosji praktyki fałszowania wyborów z użyciem tzw. „karuzeli wyborczej” (głosowanie przez cały dzień w kolejnych lokalach grup wyborców wożonych autobusami) w przypadku Krymu nie były odnotowane. Z kilku źródeł pojawiły się z kolei informacje, że w referendum brali udział obywatele Federacji Rosyjskiej, a przeciwnikom przyłączenia do Rosji uniemożliwiano oddanie głosu. Referendum odbywało się w obecności wojsk rosyjskich na Krymie i przy zmasowanej jednostronnej kampanii propagandowej na rzecz opcji akcesji do Rosji.