Wylęgłe larwy przez 15–16 miesięcy żerują w próchnie i humusie wypełniającym wraz z glebą dno przyziemnych dziupli, a następnie w sierpniu lub wrześniu przepoczwarzają się w kolebkach poczwarkowych przygotowanych w ścianach dziupli lub w kawałkach próchna na jej dnie. Mogą też wykorzystywać chodniki innych owadów. Wylęgłe jesienią dorosłe owady przebywają w kolebkach poczwarkowych aż do wiosny.
Dorosłe chrząszcze kontynuują następnie skryty tryb życia wewnątrz będących miejscem ich rozwoju dziupli znajdujących się u nasady pnia żywych i zamierających drzew liściastych, czasem są obserwowane na pniach drzew w pobliżu.
Środowisko i odżywianie się Larwy oraz prawdopodobnie owady dorosłe są ksylofagami odżywiającymi się próchnem przerośniętym grzybnią, uzupełniającymi dietę drapieżnictwem i nekrofagią. Gatunkami żywicielskimi są drzewa liściaste – buk, dąb i jesion, jak również lipa i klon. Widywano owady dorosłe żerujące też na kwiatach głogu.
Zagrożenia Zagrożeniem dla tego gatunku jest zanik i przekształcenia odpowiednich dla niego siedlisk, zwłaszcza prawdopodobnie lasów o starym liściastym, rozrzedzonym drzewostanie.