Wiesław Piotr Nowotarski (ur. 21 lutego 1910 w Rymanowie, zm. w maju 1940 w Charkowie) – działacz narodowy Związku Akademickiego „Młodzież Wszechpolska” we Lwowie, podporucznik rezerwy artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys thumb|Symboliczne upamiętnienie Wiesława Nowotarskiego na grobowcu jego dziadków po kądzieli Słuszkiewiczów w Sanoku. Syn Józefa (ur. 1877), buchaltera w towarzystwie zaliczkowym, organisty i Władysławy (1886–1971) z domu Słuszkiewicz. Od strony matki był wnukiem Michała Słuszkiewicza (1848–1936) i Pauliny (1858–1926) oraz bratankiem Maksymiliana (1884–1940) i Edmunda (1895–1980). Miał troje rodzeństwa: siostrę Marię, po mężu Gutt (1908–1939) oraz braci Stanisława (1911–1988, ksiegowego) i Witolda (1914–1999, inżyniera i stroiciela fortepianów). Jego kuzynem był Eugeniusz Słuszkiewicz.
Ukończył szkołę ludową w Rymanowie, następnie w 1928 Gimnazjum im. Króla Kazimierza Wielkiego w Bochni. Po ojcu posiadł talent do gry na fortepianie, ponadto grał w tenisa zdobywając mistrzostwo miasta Bochni. Działał w Polskim Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”.