Zgłosił się do służby w kraju. Został przeszkolony ze specjalnością w wywiadzie, na kursach specjalnych dla kandydatów na cichociemnych, m.in. na Oficerskim Kursie Doskonalącym Administracji Wojskowej (kamuflaż polskiej szkoły wywiadu) w Glasgow, kursie spadochronowym oraz odprawowym (STS 43, Audley End). Zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 22 kwietnia 1943 w Audley End przez szefa Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza. Otrzymał awans na stopień porucznika 3 maja 1943 roku, następnie był na praktyce w Centrali Wywiadu Morskiego. Po praktyce został awansowany na stopień kapitana, ze starszeństwem od 17 września 1943 roku.
Skoczył ze spadochronem do okupowanej Polski w nocy 16/17 września 1943 roku w sezonie operacyjnym „Riposta”, w operacji lotniczej „Neon 2”, dowodzonej przez kpt. naw. Antoniego Freyera, z samolotu Halifax JN-911 „Z” (138 Dywizjon RAF), na placówkę odbiorczą „Wieszak” 105 (kryptonim polski, brytyjskie oznaczenie numerowe pinpoints), w okolicach miejscowości Mienia, 14 km na południowy wschód od Mińska Mazowieckiego). W czasie lądowania doznał złamania kości śródstopia. Razem z nim skoczyli cichociemni: ppor. mar. Norbert Gołuński ps. Bombran, ppor. Otton Wiszniewski ps.