Stanisław Wiktoryn Lipczyński (ur. 12 listopada 1864 w Warszawie, zm. 8 czerwca 1940 tamże) – polski grawer, mistrz grawerstwa, działacz społeczno-zawodowy.
Życiorys Urodził się w rodzinie Wiktora i Marii z Kałuskich. Ukończył szkołę rzemieślniczą oraz kursy dokształcające i rysunku przy Muzeum Rzemiosł i Sztuki Stosowanej w Warszawie. Pracę rozpoczął w 1879. W 1890 założył pracownię grawerską przy ul. Marszałkowskiej 149. Wykonywał herby, ryngrafy, ordery, odznaki wojskowe, cywilne, sportowe, medale, monogramy, żetony, ozdoby na papierośnice i in. W pracowni praktykowali m.in. Edward Wittig, Władysław Domański, Władysław Miecznik.
Był jednym z założycieli Związku Rzemieślników Chrześcijan (1906), dwukrotnie jego prezesem oraz członkiem honorowym.
W 1917 członek Tymczasowej Rady Stanu, mianowany członkiem Rady Stanu w 1918M.P. z 1918 r. nr 57 Dział urzędowy, s. 1 [dostęp 2022-01-05]., radny m.st. Warszawy, zastępca komendanta I okręgu Straży Obywatelskiej m. Warszawy w 1920. Członek Komisji Rzemieślniczych przy Zarządzie m.st. Warszawy, przewodniczący Koła Starszych i Podstarszych Zgromadzeń Rzemieślniczych. W latach 1916–1939 starszy Zgromadzenia Jubilerów, Złotników i Grawerów Warszawy. Członek Kuratorium Instytutu Naukowego Rzemieślniczego.
Dwukrotnie żonaty.