Pałac Inicjatorem i inwestorem budowy nowej siedziby rodu w Mirosławcu w postaci barokowego pałacu był major Dionizy Jerzy Joachim. Ożenił się w 1726 roku z Charlottą Luisą hrabiną von Schwerin (1672–1748). Kilka lat po ślubie zlecił on wykonanie projektu nowej siedziby w majątku rodowym, która była inspirowana realizacjami holenderskimi powstającymi od połowy XVII wieku. Budowa trwała od 1731 roku do 1738 roku. Po śmierci Dionizego Jerzego i jego żony zmarłej w 1748 roku, majątek przejął kuzyn – Fryderyk Wilhelm Johann (1746–1777), po nim zaś dziedziczył Dionizy Johannes Carolus (1777–1836), na którym skończyła się linia Blankenburgów z Mirosławca. Po 1836 roku, majątek przeszedł na własność rodu von Goltz, a w 1894 roku był własnością Maxa Krugera. Już od lat siedemdziesiątych XIX wieku, pałac nie był zamieszkały. Spalił się w 1890 roku. Przed I wojną światową wykonano projekt odbudowy pałacu, lecz go nie zrealizowano. Po II wojnie światowej ruina pałacu niszczała, a park został rozparcelowany. Zadrzewione fragmenty, we wschodniej części, przejęły Lasy Państwowe na początku lat osiemdziesiątych od Państwowego Funduszu Ziemi (PFZ).

Pałac w formie ruiny stał jeszcze do lat sześćdziesiątych XX wieku i wówczas mury naziemne rozebrano.