Jak większość prac z pierwszego okresu lejdejskiego Rembrandta, obraz cechuje się bogatą kolorystyką; jednakże można już zauważyć zdolność artysty do ukazywania głębi ludzkich emocji.
Rembrandt, malując historię Tobiasza i Anny, oparł się na miedziorycie Jana van de Veldego opartym według kompozycji Willema Buytewecha. Artysta wielokrotnie kopiował prace innych artystów; wiele z nich posiadał we własnych prywatnych zbiorach. Podobnie było z pracami van de Veldego. Rembrandt zastosował podobną kompozycję, to samo rozwiązanie wnętrza z oknem i belkowaniem oraz skopiował niektóre szczegóły rodzajowe.
Do postaci Anny prawdopodobnie pozowała matka Rembrandta.
Proweniencja Pierwsze wzmianki o obrazie pochodzą z 29 października 1748 roku: znajdował się w katalogu kolekcji Pietera van Buytene, która została wystawiona na sprzedaż. Pomiędzy 17 a 18 kwietnia 1759 został zakupiony przez Yver na anonimowej wyprzedaży w nieznanym domu aukcyjnym w Amsterdamie. Od 1905 do 1913 roku obraz znajdował się w kolekcji Tschugina (Moskwa), następnie przed 1917: