Rodzinne tradycje muzyczne kontynuowała ich młodsza córka – Jolanta Radek (sopran).
Radkowie zawsze mieli w swoim domu zwierzęta, a ich starsza córka Gabriela poświęciła się medycynie weterynaryjnej, jako że w tej rodzinie psy kochane były na równi z muzyką i śpiewem. I nie tylko psy, także koty i jamniki. Właśnie Krystyna Szostek-Radkowa jest autorką słynnego bon motu (o swoim ulubieńcu Dudusiu): To nie pies – to jest jamnik.
Kariera artystyczna Opera Od 1957 roku Krystyna Szostek-Radkowa przez 5 lat była solistką Opery Śląskiej w Bytomiu. Debiutowała tam rolą pokojówki w Manon, ale za swój debiut profesjonalny uważa rolę Ulryki w Balu maskowym Verdiego.
W 1958 zdobyła medal na międzynarodowym konkursie w Tuluzie, w 1959 – najwyższą (drugą) nagrodę na konkursie im. Giovanniego Battisty Viottiego w Vercelli, a w 1960 – III nagrodę na konkursie w Sofii.