Władysław Jan Jamiński (ur. 19 grudnia 1858 we Lwowie, zm. 17 lutego 1931 w Warszawie) – polski aktor i śpiewak-tenor. mały|317x317px|Grób Władysława Jamińskiego na cmentarzu Bródnowskim. Po ukończeniu gimnazjum uczył się śpiewu w konserwatorium u Walerego Wysockiego i Pauliny Stróżeckiej, naukę kontynuował w szkole dramatycznej Emiliana Derynga. Występował w przedstawieniach amatorskich, w 1888 otrzymał stypendium na dalszą naukę śpiewu. Debiutował 18 lipca 1889 w zespole ukraińskiego teatru Towarzystwa "Ruska Besida" podczas występów gościnnych w Sokalu, gdzie śpiewał partię Barinkaya w "Baronie cygańskim". Następnie występował z tą grupą we Lwowie, po raz pierwszy wystąpił tam 24 maja 1890. Od 1891 przez dwa lata występował w zespole Czesława Janowskiego z którym występował w Lublinie, Łodzi i warszawskim teatrze ogródkowym Belle Vue. W 1893 poślubił Helenę Gunderlach, w tym samym roku występował w Odessie i teatrze ogródkowym Eldorado w Warszawie. W drugiej połowie 1893 nawiązał współpracę z Bolesławem Mareckim, podróżował z jego zespołem występując m.in. w Lublinie, Radomiu, Siedlcach i warszawskim teatrzyku Belle Vue. W 1894 Czesław Janowski zatrudnił go w prowadzonym przez siebie teatrze w Łodzi, a rok później w Sosnowcu.