Idee Inaka wykrystalizowały się w okresie permanentnego zagrożenia buddyzmu przez konfucjańskie państwo. Inak był bez wątpienia zafascynowany tekstami konfucjańskimi i nigdy nie rozstrzygnął zdecydowanie czy jest buddystą, czy też konfucjanistą. Utrzymywał nawet, że konfucjanizm jest bardzo podobny do sŏnu. Wierzył w tożsamość buddyzmu i konfucjanizmu. Jego buddyjskie poglądy wyprowadzone zostały głównie z Sutry hwaŏmChung Byung-jo. History of Korean Buddhism. Str. 201, 202.
Linia przekazu Dharmy Pierwsza liczba to kolejność pokoleń od Mahakaśjapy. (1)
Druga liczba, to pokolenie od 1 Patriarchy Chin – Bodhidharmy (28/1)
Trzecia liczba, to pokolenia mistrzów koreańskich.
63/36/7 Sŏsan Taesa (1520–1604) 64/37/8 P’yŏnyang Ŏngi (1581–1644) 65/38/9 P’ungdam Uidam (P’ungdam Ŭisim i Pungjung Hŏnsim) (1592–1665) 66/39/10 Sangbong Chŏngwon (1627–1709) 67/40/11 ? 68/41/12 ? 69/42/13 ? 70/43/14 Uich’ŏm Inak (1746–1796) 66/39/10 Woljŏ Doan (1638–1715) 67/40/11 Ch’ubung (bd) 67/40/11 Ch’ŏho (bd) 67/40/11 Suil (bd) 66/39/10 Wŏldam Sŏljŏ (bd) 67/40/11 Hwansŏng Chian (1664–1729) 68/41/12 Hamwol Haewon (1691–1770) 68/41/12 Ch’wijin Ch’ŏrim (bd) 68/41/12 Yongam Chŭngsuk(bd) 68/41/12 Hoam Chejŏng (1687–1748) 69/42/13 Yŏndam Yu’il (1720–1799) 70/43/14. Taeŭn Nang’o (1780–1841) 70/43/14.