Ponadto decyzja Lee o rozpoczęciu współpracy z nowo powstałym studiem Golden Harvest zamiast z wytwórnią braci Shaw, którzy poskąpili mu standardowego kontraktu, przyczyniła się do jego stopniowego upadku i wzrostu tego pierwszego(Teo, 1997).
Przedwczesna śmierć aktora wzmocniła na Zachodzie zainteresowanie wschodnim kinem sztuk walki, ale też na długi czas położyła się cieniem na hongkońskie produkcje, które próbowały wskrzesić jego ducha.
Jackie Chan thumb|Jackie Chan w 2002 roku
Po śmierci Bruce’a Lee wielu aktorów usiłowało dorównać mu popularnością i umiejętnościami, ale jedynym Chińczykiem, który tego dokonał był Jackie Chan. Początkowo pojawiał się w filmach jako kaskader lub statysta (wystąpił nawet w dwóch produkcjach z Bruce’em Lee). Później nawiązał współpracę z choreografem walk Yuen Woo Pingiem, gdy ten pracował nad debiutanckim filmem Wąż i cień orła. Była to mieszanka komedii i kung-fu, gdzie Chan pierwszy raz zaprezentował swoje wyczyny, które później stały się jego znakiem rozpoznawczym. W 1978 roku zrealizowali jeszcze słynną komedię Pijany mistrz, a rok później Chan zadebiutował jako reżyser obrazem Nieustraszona hiena, który okazał się wielkim hitem i przysporzył mu jeszcze większej popularności.
Chociaż ich filmy nie były pierwszymi komediami kung-fu, to znacząco ożywiły podupadający gatunek.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gatunki filmowe