Katastrofa lotnicza nad Nowym Jorkiem – katastrofa lotnicza, która wydarzyła się 16 grudnia 1960 roku. Nad Staten Island zderzyły się Douglas DC-8 linii United Airlines i Lockheed Constellation linii TWA. Śmierć na miejscu poniosło 127 osób na pokładzie samolotów oraz 6 na ziemi; jedyny ocalały z katastrofy, pasażer DC-8, zmarł następnego dnia w szpitalu.
Przebieg katastrofy 16 grudnia 1960 był dniem pochmurnym i mglistym, padał śnieg z lekkim deszczem, widzialność była ograniczona. Lot United Airlines nr 826 miał podchodzić do lądowania na nowojorskim lotnisku Idlewild na kierunku 08 (80 stopni), załoga lecącego w kierunku wschodnim samolotu wykonała więc zakręt w lewo na kierunek 80 stopni. O godzinie 10:33 czasu miejscowego, podczas przelotu przez gęstą chmurę, na wysokości między 5175 a 5250 stóp (ok. 1600 m) prawe skrzydło poruszającego się z prędkością 363 mil na godzinę (584 km/h) DC-8 rozerwało prawą stronę kadłuba Lockheeda Constellation, którego załoga przygotowywała się do lądowania na lotnisku LaGuardia. Lockheed niemal natychmiast po zderzeniu rozpadł się w powietrzu na trzy części; szczątki maszyny spadły na Staten Island, głównie na tereny bazy wojskowej Miller Field. Niektórzy z pasażerów wypadli z rozlatującego się samolotu;