układ hydroenergetyczny składający się z zapory ziemnej długości 1630 metrów tworzący kilkuhektarowy zbiornik wodny: system jazów wodnych z upustem zasilającym, dwa koryta doprowadzające wodę na koła wodne, wewnętrzny układ napędu fabryki złożony z kół drewnianych i zębatych, dwie hale produkcyjne: walcownię wraz z przylegającą do budynku motorownią – o powierzchni 320 m², drewnianą na podmurówce z kamienia, z dwuspadowym dachem o rozpiętości 15 m z wywietrznikiem biegnącym wzdłuż całej długości, „Szaleniec” – koło zamachowe napędzające walcarnię oraz gwoździarnię w Maleńcu. Swój przydomek otrzymał od pracowników ze względu na dużą prędkość obrotową. Otrzymywał tak dużą energię z napędu wodnego, że w trakcie pracy kręcące się szprychy stawały się niewidoczne. trzykomorowy piec grzewczy, walcarka duo nienawrotna wyprodukowana w Starachowicach w 1843 roku, gwoździarnię (zwana też szpadlarnią) – o powierzchni 500 m², murowaną z kamienia, torowisko dla wózków szynowych, pasowy system napędowy głównego wału transmisyjnego, stanowisko kuźnicze wraz z prasą, dwie gwoździarki z 1840 roku, wiertarka z XVIII w. o konstrukcji drewnianej z podnoszonym stołem, młot sprężynowy, nożyce mechaniczne, zespół szlifierek, osiedle fabryczne (szczątkowo) dziedziniec na którym eksponowane są maszyny m.in.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zabytkowy Zakład Hutniczy w Maleńcu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.