Martyrologium ludności unickiej na Podlasiu w latach 1866-1905 w świetle wspomnień, Neriton, Warszawa 1994, s.168-169.. W grudniu tego roku został wyświęcony kolejno na diakona i na kapłana.
Był jednym z najaktywniejszych działaczy ruchu obrzędowego w Galicji. W momencie związania się z tym ruchem deklarował szczere przywiązanie do katolicyzmu, z czasem dopiero poznawanie duchowości wschodniego chrześcijaństwa doprowadziło go do przekonania o słuszności prawosławia. W latach 1865–1866 był proboszczem greckokatolickiej parafii św. Norberta w Krakowie. Nauczał również języków antycznych w I gimnazjum w tymże mieście. Z powodu problemów z kierowaniem placówką zrezygnował z tego stanowiska i postanowił wyjechać do Imperium RosyjskiegoW. Mokry, Z życia Cerkwi greckokatolickiej w Krakowie w latach 1808–1998.. Władze carskie, planując ostateczną likwidację Kościoła unickiego w Rosji, a w związku z tym rusyfikację unickiej ludności ziemi chełmskiej, sprowadzały wówczas do guberni lubelskiej i siedleckiej duchownych moskalofilskich z Galicji.