Brak jest jakichkolwiek informacji na temat wczesnych dziejów manuskryptu, nieznane są dokładne czas i miejsce jego powstania, choć Herbert Kessler i Kurt Weitzmann opowiadali się za egipskim pochodzeniem. Historycy sztuki zwracają uwagę na podobieństwo zamieszczonych w nim miniatur do XIII-wiecznych mozaik w westybulu Bazyliki św. Marka w Wenecji, co sugeruje wpływ na ich powstanie. Na początku XVI wieku księga trafiła do Anglii, ofiarowana przez dwóch mnichów prawosławnych przybyłych z Filippi królowi Henrykowi VIII. Królowa Elżbieta I podarowała ją swojemu nauczycielowi greki, sir Johnowi Fortescue, poprzez którego w XVII wieku trafiła do zbiorów sir Roberta Cottona. Manuskrypt niemal doszczętnie spłonął w pożarze, który wybuchł 23 października 1731 roku. Pierwsze, częściowe wydanie zachowanych fragmentów ogłosił w 1857 roku Konstantin von Tischendorf. Pełne wydanie opublikował w 1881 roku F.W. Gotch.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Manuskrypty z V wieku Kategoria:Manuskrypty z VI wieku Kategoria:Rękopisy Septuaginty Kategoria:Biblioteka Brytyjska