Śpiewająca kość (Der singende Knochen) – baśń ludowa spisana przez braci Grimm i opublikowana w 1812 roku w zbiorze Baśni (tom 1, nr 28).
Treść W pewnym królestwie w lasach pojawił się groźny dzik, który nie dość, że niszczył uprawy chłopów, to jeszcze zagrażał życiu ludzi i zwierząt gospodarskich. Król obiecał wielką nagrodę każdemu, kto uwolni kraj od bestii, ale nikt nie zdołał tego dokonać, gdyż wszyscy ginęli w starciu z dzikiem. Wówczas król obiecał, że ten, kto zabije dzika, dostanie jego córkę za żonę. Dwaj bracia, synowie ubogiego mieszkańca tego kraju, przyjęli wezwanie. Starszy, mądrzejszy brat zrobił to z pychy, a młodszy, głupszy z poczucia obowiązku.
Zgodnie z rozkazem króla, każdy z nich wszedł do lasu od innej strony, aby mieć pewność, że natrafią na dzika. Młodszy brat, wędrując w lesie, spotkał na swojej drodze malutkiego człowieka, trzymającego w ręku włócznię. Człowiek rzekł do niego: "Daję ci tę włócznię, bo twe serce jest niewinne, możesz z nią bez lęku wyjść dzikowi naprzeciw, nie zrobi nic złego."Jakub i Wilhelm Grimm Baśnie braci Grimm: Tom 1, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1986 Młodszy podziękował nieznajomemu i udał się w dalszą drogę.