Unju sa () – koreański klasztor, Skarb Narodowy nr 312.

Historia klasztoru Klasztor został założony prawdopodobnie w roku 827 przez mnicha Tosŏna, znawcę geomancji i budowniczego wielu koreańskich klasztorów. Położony jest w powiecie Hwasun prowincji Chŏlla Południowa w Korei Południowej. Leży około 40 kilometrów na południe od miasta Gwangju. Znajduje się na końcu doliny.

W klasztorze przeprowadzono czterokrotnie prace wykopaliskowe i dwukrotnie poddano go badaniom akademickim prowadzonym przez Narodowe Uniwersyteckie Muzeum Jeonnam w latach 1984–1991, ale nie rozwiązały one ani problemu kto wybudował klasztor, ani nie rozwiązały tajemnicy jego metod konstrukcyjnych.

Według legendy związanej z Tosŏnem, półwysep koreański znajdował się stanie braku równowagi, ponieważ z rejonie Honam znajdowało się mniej gór niż w południowo-zachodnim rejonie Yŏngnam. Aby nie dopuścić do wywrócenia się kraju, Tosŏn sprowadził mistrzów kamieniarskich z nieba, którzy wyciosali tysiąc posągów Buddy oraz stup (pagód) w klasztorze Unjusa, który znajduje się w południowo-wschodniej części półwyspu. Jednak tuż przed zakończeniem prac zapiał kogut i mistrzowie kamieniarscy powrócili do nieba pozostawiając dwie niedokończone statuy na ziemi.