Islas San Benito – grupa wysp leżąca na Oceanie Spokojnym, u wybrzeży meksykańskiego stanu Kalifornia Dolna, 25 km na zachód od wyspy Cedros. Administracyjnie są częścią jednostki Delegación Isla de Cedros, która zaś stanowi część gminy Ensenada.
Grupa składa się z trzech jałowych wysp, o łącznej powierzchni 3,899 km², otoczonych skałami i kępami listownicowców. Wedle spisu ludności z roku 2001 wyspę Benito del Oeste zamieszkiwały dwie osoby, zaś pozostałe pozostawały niezamieszkane.
Geografia i ekologia Benito del Oeste (2,6 km²) stanowi najbardziej wysuniętą na zachód i największą wyspę spośród wszystkich. Ma charakter płaskowyżu z najwyższym wzniesieniem, o wysokości 202 m n.p.m., blisko centrum wyspy. Mierząca około 4 m wysokości mniejsza latarnia morska mieści się południowej części wyspy. Główna latarnia, mierząca 17 m wysokości, znajduje się na północno-zachodnim krańcu wyspy; nie jest znana data jej wybudowania, jednak było to przed rokiem 1934. Do latarni przylega jednopiętrowy dom. 1,6 km na zachód od Benito del Oeste leżą skały Rocas Pinaculo.