Dania, Anglia, Stany Zjednoczone Spędził rok w Kopenhadze, u Nielsa Bohra w Institute of Theoretical Physics – tam spotkał m.in. Wernera Heisenberga, Paula Diraca, Erwina Schrödingera. W kolejnych latach (1934–1938) pracował w Anglii, w University College w Londynie, gdzie współpracował z F.G. Donnanem (zob. równowaga Donnana).
Do Stanów Zjednoczonych wyjechał w roku 1938, w związku z zaproszeniem na wykłady w Massachusetts Institute of Technology (otrzymał stanowisko w ramach Cabot Solar Energy Research Project). W roku 1944 przeniósł się – na zaproszenie Jamesa Francka – do Chicago. Przez dwa lata (1944–1946) pracował jako starszy chemik i kierownik Information Division w Metallurgical Laboratory – jednym z ważnych ośrodków realizacji Projektu Manhattan.
W latach 1947–1968 był profesorem botaniki i biofizyki w University of Illinois at Urbana-Champaign, a od roku 1968 – profesorem chemii i biologii w State University of New York at Albany (SUNY, University at Albany). W SUNY pełnił funkcję doradcy (przejściowo również dyrektora) w nowo utworzonym Center for Science and the Future of Human Affairs (później Center for the Study of Science and Society).