Händel-Händbuch, Band 2, VEB Deutscher Verlag fur Musik Leipzig, 1984, s.571-573.. Następnie w arii tytułowej bohaterki Non ho cor che per amarti z Aktu I opery Agrippina HWV 6 (1709)Händel-Händbuch, Band 1, VEB Deutscher Verlag fur Musik Leipzig, 1984, s.77-92. później w arii Flavio Di quel bel che m'innamora z Aktu I opery Flavio, Re de Longobardi HWV 16 (1723)Händel-Händbuch, Band 1, VEB Deutscher Verlag fur Musik Leipzig, 1984, s.205.. Gawot Muffata powraca po raz ostatni w muzyce wokalnej Händla jako ostatnia (ultima) Scena XV z III Aktu opery Ezio HWV 29 (1732), gdzie znajdujemy go w arii Ezio Stringo al fine il mio contento, arii Fulvii Sulle sponde di cocito, arii Onorii Cangia sorte di ripente, arii Varo Un gran cor non da riceto oraz kończącym operę chórze E piu bella quella fede śpiewanym przez wszystkich bohaterów.Händel-Händbuch, Band 1, VEB Deutscher Verlag fur Musik Leipzig, 1984, s.362.. W muzyce instrumentalnej Händla gawot pojawia się w dwóch koncertach: w IV części (Gavotte) Koncertu organowego g-moll, Op. 4 Nr 3, HWV 291 z 1735 roku (druk 1738)Händel-Händbuch, Band 3, VEB Deutscher Verlag fur Musik Leipzig, 1984, s.27. oraz w V częściWedług Händel-Händbuch, Band 3, Koncert organowy g-moll Op.7 Nr 5 HWV 310 składa się z 6 części: 1. Staccato ma non troppo allegro, 2. Adagio, 3.