Władimir Wilgielmowicz Almendinger (ros. Владимир Вильгельмович Альмендингер; ur. 16 lipca 1895 w Symferopolu, zm. 16 listopada 1975 w Los Angeles) – rosyjski wojskowy (podpułkownik), działacz emigracyjny, publicysta i pisarz.
W 1913 ukończył gimnazjum w Symferopolu, zaś w 1914 szkołę wojskową w Czugujewie. Do stycznia 1915 służył w stopniu podporucznika w oddziałach zapasowych Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Następnie przeszedł do 16 Pułku Strzeleckiego. Brał udział w I wojnie światowej. W lutym tego roku został ranny. W grudniu 1917 powrócił na Krym, gdzie służył w 33 Zapasowym Pułku Piechoty. Po zajęciu Krymu przez wojska niemieckie wiosną 1918 roku, rozpoczął studia rolnicze na Uniwersytecie Krymskim. Jesienią 1918 przerwał studiowanie, wstępując do nowo sformowanego Symferopolskiego Pułku Oficerskiego wojsk Białych gen. Antona I. Denikina. Jesienią 1919 uczestniczył w tzw. Marszu Bredowskim, zakończonym internowaniem w Polsce. W sierpniu 1920 przybył na Krym, gdzie Symferopolski Pułk Oficerski został odtworzony. W listopadzie tego wraz z wojskami Białych ewakuowano go do Gallipoli. Awansował do stopnia podpułkownika. Na emigracji zamieszkał w Bułgarii. Nielegalnie przedostał się do Czechosłowacji, ale jego pobyt został zalegalizowany. Następnie ukończył studia w Instytucie Rolniczym w Brnie.