Saga o Wyspach Owczych lub Saga Farerska (isl. Færeyinga Saga) – XIII-wieczna islandzka saga opisująca przyjęcie chrześcijaństwa przez mieszkańców Wysp Owczych i włączenia ich do Królestwa Norwegii. Główny wątek sagi skupia się na szerzącym nową wiarę Sigmundurdzie Brestissonie i jego przeciwniku Trondurze.
Autorstwo Saga została napisana około 1200 roku na Islandii przez nieznanego autora. Jednakże styl utworu i wyraźne wysławianie Sigmundura szerzącego na wyspach chrześcijaństwo, z którym walczy bezwzględny i pozbawiony skrupułów Trondur, sugeruje że jej autorem mogła być osoba duchowna. Ponadto niektóre opisy krajobrazów wskazują, że autor dzieła nie był zbyt zorientowany w warunkach panujących na wyspach i prawdopodobnie należał do tej samej grupy islandzkich skrybów, którzy napisali inne sagi.
Różnice w tekstach Choć oryginalny tekst sagi zaginął, to jego kopie i fragmenty przetrwały m.in. w Sadze o Olafie Tryggvasonie, Flateyjarbóku i manuskrypcie oznaczonym jako AM 62 fol.
Jednakże teksty, które opisują zasiedlenie Wysp Owczych nieco się od siebie różnią szczegółami. Wersja z manuskryptu Flateyjarbók mówi, że pierwszym osadnikiem był Grímur Kamban, który uciekł z Norwegii przed tyranią Haralda Pięknowłosego.