Environ. Sci. Tech. 43: 3407-3411.Martin R. Perrow, Marie-Louise Meijer, Piotr Dawidowicz, Hugo Coops. 1997. Biomanipulation in shallow lakes: state of the art. Hydrobiologia 342-343: 355-365.Erik Jeppesen, Martin Søndergaard, Jens Peder Jensen, Torben L. Lauridsen, CliveHoward-Williams, David Kelly. 2003. Recovery from Eutrophication. Freshwater Management, str. 135-175.
Jak dotąd jedynie zapobieganie eutrofizacji i racjonalna gospodarka zasobami wód (zrównoważony rozwój) może przyczynić się do ograniczenia powstawania martwych stref – oznacza to m.in. konieczność radykalnej redukcji ładunku zanieczyszczeń i biogenów niesionych ze zlewni do zbiornika wodnego, reintrodukcję i obudowę populacji gatunków kluczowych dla zachowania równowagi ekosystemu (np. ryb drapieżnych, małży filtrujących fitoplankton z wody), ograniczenie rybołówstwa.
Prognozy co do skali zjawiska w przyszłości są jednak niezbyt optymistyczne – według oceny środowiska dokonanej przez agendy ONZ (Millenium Ecosystem Assesment, 2005) napływ związków azotowych do mórz w związku z działalnością człowieka zwiększy się o 65% do połowy tego stulecia. Jak widać na przykładzie Zatoki Meksykańskiej, częstość występowania i powierzchnia strefy martwych wód w, mimo podjętych działań zapobiegawczych, nie uległa znaczącej zmianie od roku 2002.
Zobacz też Przyducha Eksperyment kortowski
Przypisy