Czerwono-brązowa barwa wynika z utleniania żelaza, które obficie występuje w pyle nawiewanym z lądów i sedymentującym w basenach oceanicznych oraz manganu, wytrącającego się z wód i formującego mikrokonkrecje. W warstwie powierzchniowej są mocno uwodnione. Osady te, mimo iż ich depozycja jest powolna, mają bardzo dużą miąższość, co wynika z długotrwałego czasu akumulacji (przy tempie akumulacji 0,5 cm na 1000 lat wystarczy zaledwie 100 mln lat na utworzenie osadu u miąższości 500 m).
Powstawanie Tempo akumulacji iłów głębinowych jest niewielkie, do 2–3 mm osadu na 1000 lat, zwykle poniżej 1 mm osaduKuenen P. H. 1946. Rate and mass of deep-sea sedimentation. American Journal of Science 244 (8): 563–572. doi:10.2475/ajs.244.8.563.Davies T.A. & A.S. Laughton. 1972. "Sedimentary Processes in the North Atlantic". W: Laughton, A. S., Berggren, W. A., et al. (ed.) Initial Reports of the Deep Sea Drilling Project, Volume XII (covering Leg 12 of the cruises of the Drilling Vessel Glomar Challenger). Washington, D.C.: U.S. Government Printing Office. p. 915.