Zdeňka urodziła dziewięcioro dzieci, dorosłości dożyło tylko czworo, jedno dziecko urodziło się martwe a ostatnia czwórka zmarła wkrótce po urodzeniu. Sidonia nie uznawała przemocy, jako katoliczka znana była z wielkiej pobożności i cnotliwości. Gdy mąż wyprawiał się na wojnę przeciwko Groningen i Fryzji w Holandii, odmówiła mężowi wyjazdu na wojnę, na której miała mu towarzyszyć. W proteście opuściła z dziećmi rodzinny dom i wyjechała do Albrechtsburga. Po cudownym ozdrowieniu w 1495 r. (pozbycie się kamieni żółciowych i nerkowych) propagowała kult Świętej Włóczni. Z jej obszernej korespondencji zachowało się wiele listów. w których Sidonia apeluje o uwolnieniu więźniów.
Po śmierci Albrechta (12 września 1500 r.) Sidonia wycofała się z życia politycznego Saksonii a resztę życia spędziła w zamku w Tharandt. Zmarła 1 lutego 1510 r. w Tharandt. Pochowana została w katedrze św. Donata w Miśni.
Na cześć Sidonii jedna z aptek w Tharandt i jedna z ulic nosi jej imię. W 1871 r. przez króla Jana z Saksonii ustanowiony został Order Sidonii, przeznaczony głównie dla kobiet za wysiłek niesiony w ofiarnej drodze do rannych żołnierzy.