W miejscu, gdzie krowa położyła się pierwszy raz wybudowano klasztor T’onggyo, a klasztor Mihwang – tam, gdzie położyła się po raz drugi.

Klasztor Mihwang został tak nazwany gdyż „mi” znaczy „piękno” (co odnoszono do dziwnie pięknego, muzykalnego porykiwania krowy) a „hwang” oznaczające „żółty/złoty” nawiązywało do złotych szat mężczyzny ze snu mistrza Ŭijo.

W czasie najazdu na Koreę przez siły japońskie w latach 1592–1598 klasztor został całkowicie zniszczony. Był stopniowo odbudowywany, z kulminacją w XVIII wieku.

Obiekty architektoniczne i inne Taeungbojŏn – Skarb Kulturalny nr 947. Główny Budynek Buddy konstrukcyjnie składa się z trzech sekcji frontalnych i 3 sekcji bocznych. Zbudowany jest w stylu tap’o, czyli ozdobne wspierające panele pomiędzy krokwiami i stropem są zbudowane zarówno na szczycie filarów jak i pomiędzy nimi.

Budynek ten ma także dość wypracowany wzór tradycyjnego koreańskiego dachu. Od przodu niższa część dachu jest prostokątna, natomiast górna część dachu jest trójkątna. Rogi okapów są ozdobne i wystające.