Jej niekwestionowaną pozycję artystyczną potwierdziły ponadto duże wersje jej rzeźb, wyprodukowanych jako odlewy w pierwszych latach XX wieku, przede wszystkim przez Roman Bronze Works, główną odlewnię brązu w Nowym Jorku.
W 1905 roku, zachęceni przez innych artystów, Bessie i Robert Vonnoh odwiedzili Lyme Art Colony, miejsce letnich spotkań artystycznych w miejscowości Old Lyme, które stało się znane jako centrum amerykańskiego impresjonizmu. To tutaj oboje zaprzyjaźnili się z Woodrowem Wilsonem, ówczesnym rektorem Princeton University, jego żoną, malarką Ellen i ich córkami, z których średnia, Jesse, pozowała później Vonnoh. W późniejszym okresie Vonnohowie kupili drugi dom w Old Lyme i zaczęli się pojawiać się w Lyme Art Association, stopniowo wtapiając się w społeczność artystów.
Drogi artystyczne małżonków Vonnoh ściśle splotły się ze sobą, oboje często wystawiali razem w dwuosobowych wystawach, w tym w Montross Galleries w Nowym Jorku w 1913 roku i w City Art Museum w Saint Louis w 1916. Vonnoh miała też wystawy indywidualne;