ILX-27 – polski prototypowy demonstrator technologii bezzałogowego śmigłowca opracowany przez Instytut Lotnictwa we współpracy z Instytutem Technicznym Wojsk Lotniczych oraz Wojskowymi Zakładami Lotniczymi Nr 1 w Łodzi.
Historia Celem zespołu inżynierów była budowa bezzałogowego śmigłowca, wypełniającego swoimi możliwościami rynkową lukę pomiędzy maszynami typu Camcopter S-100 mogącymi unieść ładunek rzędu 50 kg a załogowymi śmigłowcami przystosowanymi do roli UAV, przenoszącym ładunek rzędu 1000 kg. Nowa maszyna miała być zdolna do uniesienia ładunku o masie 200–300 kg. Przeznaczona byłaby do realizacji zadań rozpoznawczych, monitorowania obszarów leśnych, klęsk żywiołowych, zadań transportowych, ewakuacji medycznej oraz dzięki zastosowaniu podwieszanego uzbrojenia, zadań uderzeniowych. W celu realizacji programu budowy powołano do życia konsorcjum naukowo techniczne, którego liderem został Instytut Lotnictwa z Warszawy, gdzie zespół konstruktorów pod kierunkiem Pawła Guły miał za zadanie opracowanie całego projektu i przygotowanie dokumentacji technicznej.