Konstrukcja Maszyna miała budowę modułową, dzięki temu jej skonfigurowanie do wypełniania określonych zadań, nie wymagało czasochłonnej pracy. Moduł centralny mieścił przekładnie główną oraz silnik. W module tylnym – belce ogonowej maszyny umieszczono wał napędowy wirnika ogonowego i przekładnie. Moduł dziobowy przystosowano do instalacji różnorakich sensorów i sprzętu obserwacyjnego. Obydwa moduły, dziobowy i ogonowy dawały się łatwo odczepić od modułu centralnego. Wirnik główny – trójłopatowy, końcówki łopat wirnika głównego charakteryzował się niską prędkością podczas pracy dzięki czemu śmigłowiec był relatywnie cichy. Śmigło ogonowe – pięciołopatowe, otunelowane (początkowo, pierwszy prototyp miał czterołopatowy wirnik ogonowy). Podwozie główne tworzyły płozy mające możliwość absorpcji energii uderzenia podczas twardego przyziemienia. Na umieszczonych na kadłubie bocznych wysięgnikach maszyna miała możliwość przenoszenia podwieszanego uzbrojenia.
Nagrody Wyróżnienie Ministra Obrony Narodowej na Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego Kielce 2013. Grand Prix im. Kontradmirała X Czernickiego na targach Balt Military Expo 2014
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie bezzałogowe statki powietrzne Kategoria:Śmigłowce bezzałogowe Kategoria:Polskie śmigłowce