Franciszek Ambicki (ur. 14 maja 1900 w Markowcach, zm. wiosną 1940 w Kalininie) – starszy posterunkowy Policji Państwowej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys thumb|240px|Dąb Pamięci honorujący Franciszka Ambickiego w Markowcach Urodził się w jako syn Mikołaja i Magdaleny, z domu Brajt. Jego ojciec prowadził 27-morgowe gospodarstwo rolne w okolicach rodzinnej wsi. Ambiccy mieli ośmioro dzieci, w tym czterech synów i cztery córki. Franciszek Ambicki zdał maturę w ówczesnej Szkole Ludowej im. Franciszka Józefa I, podobnie jak brat Jan, który następnie nakłonił go do podjęcia służby w Policji Państwowej. W jej szeregach pracował w Krośnie.
Wobec zagrożenia konfliktem zbrojnym w 1939 zmobilizowany. W tym czasie pełnił służbę w Komendzie Powiatowej w Krośnie. Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił służbę policyjną w południowo-wschodniej części II Rzeczypospolitej. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów (jego brat Jan wcześniej powrócił do domu w Jedliczu), a następnie był przetrzymywany w obozie w Ostaszkowie. Na wiosnę 1940 został wywieziony i zamordowany w siedzibie Obwodowego Zarządu NKWD w Kalininie (obecnie Twer) przez funkcjonariuszy oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.