Emilio „El Indio” Fernández, właśc. Emilio Fernández Romo (ur. 26 marca 1904 w Mineral del Hondo, zm. 6 sierpnia 1986 w Meksyku) – meksykański reżyser, aktor i scenarzysta filmowy. Najbardziej znany jako twórca klasycznego melodramatu Maria Candelaria (1944), który uhonorowano francuską Złotą Palmą podczas pierwszego w historii MFF w Cannes.
Młodość Fernández urodził się w Mineral del Hondo w stanie Coahuila. Jego ojciec, Fernando Garza, był wojskowym, który w roku 1910 przystąpił do rewolucji Zapaty; matka natomiast była Indianką z plemienia Mexican Kickapoo, które zamieszkiwało rejon Sabinas, stąd przydomek przyszłego reżysera. El Indio porzucił szkołę, by wziąć udział w powstaniu, kierowanym przez Adolfo Huertę.
Prezydent Meksyku, Álvaro Obregón, skazał Huertę na wygnanie, Fernández zaś otrzymał 20 lat więzienia, z którego uciekł przy pomocy dynamitu i wyjechał z Huertą do Stanów Zjednoczonych. Tam Huerta pracował jako nauczyciel muzyki, a Emilio – w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku – jako statysta w Hollywood.