Po igrzyskach Reccius skupił się na pracy zawodowej, którą rozpoczął w 1935 w kopalni złota Madre de Dios. W latach 1937–1938 zajmował się rozwojem złóż, a następnie został zatrudniony na stanowisko inżyniera w Caja de Crédito Minero. Później awansował na szefa departamentu złóż w tej firmie. W latach 1953–1960 pracował jako główny inżynier kopalni państwowych Chile. Przez następne trzy lata był inżynierem w Kloeckner-Humboldt-Deutz, a później do 1982 pracował w Instituto de Investigaciones Geológicas, po czym odszedł na emeryturę. Jest autorem wielu publikacji nt. geologii. Był członkiem chilijskiej delegacji na konferencji International Hydrological Decade w 1970. Zmarł 29 czerwca 2012 w Valdivii. Jego pogrzeb odbył się następnego dnia w tym samym mieście. W momencie śmierci był najdłużej żyjącym olimpijczykiem Ameryki Południowej i ostatnim żyjącym reprezentantem Chile na igrzyskach olimpijskich w 1936.
Rekord życiowy: 14,64 m (1932).
Przypisy
Kategoria:Chilijscy trójskoczkowie Kategoria:Chilijscy olimpijczycy (Berlin 1936) Kategoria:Geolodzy Kategoria:Chilijscy stulatkowie Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 2012