Corpus Vasorum Antiquorum – międzynarodowe naukowe przedsięwzięcie wydawnicze, mające na celu dokumentowanie światowych zbiorów starożytnej (klasycznej) ceramiki greckiej.
Projekt zainicjowany został w Paryżu przez Edmonda Pottiera w 1919 r. i prowadzony jest pod kierunkiem Union Académique de France (pierwszy zeszyt wydawnictwa ukazał się w 1922). Uczestniczy w nim dotąd 25 krajów (alfabetycznie): Austria, Australia, Belgia, Cypr, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Japonia, dawna Jugosławia, Kanada, Niemcy (włącznie z dawną NRD w odrębnych zeszytach), Norwegia, Nowa Zelandia, Polska, Rumunia, Stany Zjednoczone, Szwajcaria, Szwecja, Węgry, Wielka Brytania, Włochy. Wydawnictwo publikowane jest w postaci osobnych zeszytów-fascykułów dużego formatu (każdy obejmujący tekstowe opisy oraz tablice ilustracyjne), odnoszących się do określonych krajów, a w ich obrębie – do poszczególnych zbiorów (muzea, kolekcje, zbiory prywatne). Dotychczas w ramach CVA udokumentowano przeszło 100 tys.