Jerzy Mieczysław Skoczyński (ur. 15 lipca 1906 w Nowotańcu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys thumb|Kamień pamiątkowy przy Dębie Pamięci honorującym Jerzego Skoczyńskiego w Pisarowcach Jerzy Mieczysław Skoczyński urodził się 15 lipca 1906 w Nowotańcu jako syn Romana Skoczyńskiego (1876-1932, żołnierz, działacz ludowy) i Marii z domu Pocałuń; miał siostrę Marię Danutę (ur. 1908). Po 1918 zamieszkiwał z rodziną przy ul. ulicy Bartosza Głowackiego w Sanoku. W 1928 ukończył II Państwowe Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Samborze.
Po maturze został powołany do służby wojskowej, po roku ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie w 1930. Praktykę odbywał w 7 batalionie saperów. Został przeniesiony do rezerwy i rozpoczął studia na politechnice, lecz przerwał je i wstąpił do wojska. Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Komorowie 15 sierpnia 1932 i wówczas został awansowany do stopnia podporucznika. Otrzymał przydział do 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich w Przemyślu i służył tam na stanowisku dowódcy plutonu ckm. Został awansowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935.