Wincenty Galica (ur. 29 października 1916 w Zakopanem, zm. 21 maja 2010 tamże) – uczestnik kampanii wrześniowej, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych, lekarz, działacz społeczny.
Życiorys Szkołę powszechną ukończył w Poroninie, a gimnazjum – w Zakopanem. Ukończył Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy przy 4 pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie i następnie przydzielony został do 1 pułku Strzelców Podhalańskich w Nowym Sączu.
Uczestniczył w kampanii wrześniowej jako dowódca 1 plutonu 5 kompanii 1 pułku Strzelców Podhalańskich w stopniu plutonowego podchorążego. Wzięty do niewoli sowieckiej, z której trzykrotnie uciekał, dostał się do niewoli niemieckiej. Uciekł ponownie podczas transportu do stalagu w Lamsdorf. Po powrocie do Zakopanego działał w ruchu oporu, był łącznikiem-kurierem na trasie Zakopane-Kraków-Warszawa. 11 sierpnia 1941 roku został aresztowany i torturowany przez Gestapo w zakopiańskim „Palace” oraz w więzieniu w Tarnowie. Został zesłany do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau (nr obozowy 27 164) a następnie przeniesiony do KL Mauthausen-Gusen (nr obozowy 274) i KL Sachsenhausen (nr obozowy 51 241).