Antoni Pańkowski (ur. 1805, zm. 1877) – duchowny unicki, a następnie prawosławny. Organizował opór wiernych przeciwko przygotowaniom do przejścia unickich parafii na Białostocczyźnie na prawosławie, pisał w tej sprawie listy do oberprokuratora Świętego Synodu oraz do cara Mikołaja I. Uznany za prowodyra zamieszek w Nowoberezowie, zagrożony zsyłką do Kostromy, zgodził się na konwersję i przez resztę życia był proboszczem prawosławnym.
Życiorys Duchowny unicki Od 1834 r. był proboszczem unickiej parafii w Nowoberezowie. Ukończył unickie seminarium duchowne przy klasztorze bazyliańskim w Żyrowiczach. Już jako kapłan w latach 1837–1838 odbył dalsze przeszkolenie teologiczne w tejże placówce. Szkolenie to było związane z przygotowaniami do przejścia unickich parafii na Litwie, Białorusi i Podlasiu na prawosławie, który to proces w porozumieniu z władzami rosyjskimi koordynował unicki biskup Józef Siemaszko.