Pańkowski miał nadal służyć w diecezji wileńskiej. Duchowny nie przyjechał jednak do Żyrowicz i nadal nielegalnie zamieszkiwał na nowoberezowskiej plebanii, a także służył w miejscowej cerkwi, nie dopuszczając do tego nowego proboszcza. Ostatecznie od lutego do marca 1839 r. odbywał karę kościelną (epitemię), służąc w soborze Zaśnięcia Matki Bożej w klasztorze w Żyrowiczach. Biskup Józef Siemaszko uznał, że jego postawa nie budziła już wątpliwości i mianował go proboszczem parafii Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Werstoku. Mimo to w maju 1839 r. Pańkowski nadal mieszkał w Nowoberezowie.
W kolejnych latach służył jako prawosławny proboszcz w Wierzchowiczach, a od 1846 r. w Dziatłowie.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1805 Kategoria:Zmarli w 1877 Kategoria:Rosyjscy duchowni prawosławni Kategoria:Duchowni Kościoła unickiego w Imperium Rosyjskim